|
Spośród 600 dzikich gatunków malin i jeżyn większość stanowią jeżyny, które jednak w uprawie ustępują miejsca malinom. W Europie od przeszło 100 lat znane są szlachetne, czy też ogrodowe, uprawne odmiany jeżyn, nigdzie jednak nie uprawia się ich na skalę handlową. Rosną w ogródkach przydomowych, a złośliwi mówią, że łatwiej je tam wprowadzić niż stamtąd wyprowadzić. Wiadomo, że są bardzo kolczaste, więc rzeczywiście niełatwo je powyciągać i wyrzucić. W Polsce jeżyny nawet w ogródkach przydomowych należą do rzadkości. Zbiera się je tylko na leśnych polanach z dzikich zarośli i zużywa na przetwory domowe.
W północno-zachodnich stanach USA, w Oregonie i Waszyngtonie, rośnie wiele dzikich gatunków jeżyn o owocach znacznie większych od naszych. Ze skrzyżowania ich otrzymano kilka typów jeżyn naprawdę wielkoowocowych, noszących nazwy od nazwisk ludzi, którzy je wyhodowali. Są to więc jeżyny Logana (Loganberries), jeżyny Boysena (Boysenberries) czy też jeżyny Younga (Youngberńes). Jeżyny Logana są podłużne, dochodzą do 5-6 cm długości i do 1,5-2,0 cm średnicy, a więc - prawdziwe olbrzymy.
|