|
Polska leży na północnej granicy zasięgu uprawy orzecha. Nie uprawia się go ani w Danii, ani w Szwecji, ani oczywiście w Finlandii. Orzech nie jest odporny na mróz. W surowe zimy łatwo przemarzają nie tylko najmłodsze jego przyrosty, ale też starsze gałęzie, główne konary i całe drzewa. Kwitnie dość wcześnie, toteż narażony jest na przymrozki wiosenne. Największym jednak hamulcem rozwoju uprawy orzecha w Polsce jest fakt, że rozmnażamy go tak, jak rozmnażało się jabłonie za króla Ćwieczka, to znaczy z siewu. Tymczasem orzech słabo powtarza z siewu. Świta jednak nadzieja, że wkrótce będziemy mieli w Polsce w sprzedaży szczepione drzewka orzecha włoskiego, o czym dokładnie opowiemy w rozdziale szóstym.
Obecnie mamy w kraju około miliona drzew orzecha włoskiego. Dostarczają one owoców, ale często duże rozrośnięte drzewa ścina się i przerabia na fornir, przeznaczony dla przemysłu meblarskiego.
Zaczynamy poza tym propagować uprawę leszczyny - w ostatnich latach nawet codzienna prasa warszawska pisała wiele o możliwościach jej uprawy w Polsce. Zainteresowanie to wzbudził przemysł cukierniczy, dla którego orzechy laskowe są niezmiernie wartościowym surowcem, sprowadzanym niestety za dewizy z zagranicy. A leszczyna to rodzimy gatunek naszych lasów, nie lękający się surowego klimatu, bo przecież w północno--wschodnich najzimniejszych rejonach kraju występuje nie mniej licznie niż w województwach południowo-zachodnich.
|