|
Mniej więcej lat temu 70 hodowcy amerykańscy zajęli się borówką wysoką i w tym krótkim czasie dokonali zadziwiająco wiele. Wyhodowali odmiany, których owoce są tak duże jak duży agrest i w przekroju dochodzą do średnicy naszej złotówki. W stanach wschodnich rozwinęła się więc na dużą skalę handlowa uprawa borówki wysokiej. Jest to owoc przeznaczany przede wszystkim na spożycie deserowe. Nie ma on barwiącego soku jak nasza czarna jagoda, a więc bezpieczniejszy jest dla białych koszul konsumenta. Produkcja jego w USA wynosi około 60 000 t rocznie.
Borówką wysoką zainteresowała się również Europa, zwłaszcza NRF, Holandia i Irlandia. Roślina ta posiada bardzo specyficzne wymagania glebowe, a mianowicie udaje się tylko na glebach bardzo kwaśnych, torfowych, których pH wynosi nie więcej niż 5.
W 1946 przywiozłem borówkę wysoką z Ameryki i zasadziłem ją w Skierniewicach. Wegetuje tam do dziś, ale słabo, gdyż gleba jest za mało kwaśna, nawet po dodaniu dużych ilości torfu. Mimo dużego zainteresowania amatorów, Instytut wobec trudności w rozmnażaniu jej nie jest w stanie na razie podjąć się rozprowadzania.
|